------------
ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ေရာက္ရွိေနေသာ ယူအန္ အသိအမွတ္ျပဳ ရခိုင္ဒုကၡသည္မ်ားအား ေကာ့ဘဇားျမိဳ႕တြင္ UNHCR မွ အရာရွိမ်ား လာေရာက္ေတြ႕ဆံုေသာ္လည္း ရခိုင္ ဒုကၡသည္မ်ား အေျခအေနမွာ တစံုတရာ ထူးျခား တိုးတက္ ေျပာင္းလဲမူ ရွိလာမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ရခိုင္ ဒုကၡသည္မ်ားက ေျပာသည္။
ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ဒုကၡသည္မ်ား၏ (၁) က်န္းမာေရး၊ (၂) လံုျခံဳေရး၊ (၃) စား၀တ္ေနေရး၊ (၄) အမ်ိဳးသမီး မ်ားဘ၀ဖူလံုေရး၊ ႏွင့္ (၅) ခြဲျခား ဆက္ဆံ ခံေနရမႈ ပေပ်ာက္ေရး ေခါင္းစဥ္ (၅) ခု အေပၚ အဓိကထား ေဆြးေႏြးခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
သို႕ေသာ္လည္း ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ မည္သည့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မွ ခ်မွတ္ႏိုင္ခဲ့ျခင္း မရွိေၾကာင္း သိရသည္။
"ကြ်န္ေတာ္တို႔ အဓိကအခ်က္ ၅ ခ်က္အေပၚမွာအေျခခံျပီး ေဆြးေႏြးျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လိုအပ္တဲ့ ဦးတည္ ခ်က္ကိုမေရာက္ခဲ့ဘူး။ UNHCR ကတာ၀န္ရွိသူနဲ႔ ဒုကၡသည္ တို႔ႏွစ္ဘက္အၾကား အျငင္းအခံု ျဖစ္ရင္းနဲ႔ ပီးသြား ခဲ့ပါတယ္" ဟု ရခိုင္ ဒုကၡသည္ တဦးျဖစ္သူ ကိုနီေက်ာ္က နိရဥၥရာသုိ႕ ေျပာသည္။
UNHCR အရာရွိမွ ရခိုင္ဒုကၡသည္မ်ား ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားကို တစံုတရာ ျဖည့္ဆည္း ေဆာင္ရြက္ ေပးရန္ ေျပာဆိုသြားျခင္း မရွိေၾကာင္း သူက ေျပာသည္။
" သူတို႔က ဒုကၡသည္ေတြ ေတာင္းဆိုခ်က္အေပၚ လာမည့္ႏွစ္မွာ ၾကိဳးစား ေပးမယ္လို႕ ေျပာသြား ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေဆြးေႏြးမႈ အေပၚမွာ ဘာဆံုးျဖတ္ခ်က္ကိုမွ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ မရရွိ ခဲ့ၾကပါဘူး။ ကတိေပးခဲ့တာေလာက္ပဲရွိတယ္" ဟု ေျပာသည္။
တခ်ိဳ႕ ဒုကၡသည္မ်ားမွာ UNHCR အရာရွိႏွင့္ ေတြ႕ရန္ အားခဲလာခဲ့ၾကေသာ္လည္း အျပန္တြင္ ခရီးစရိတ္ပင္ မရ ျဖစ္ခဲ့ၾကရသည္ဟု သိရသည္။
" UNHCR က ဖိတ္ၾကားတဲ့ အတြက္ စုေဆာင္းထားတဲ့ ေငြနဲ႔ လမ္းစရိတ္ခင္းျပီး ဒီေဆြးေႏြးပြဲကို လာတက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အိမ္ျပန္ စရိတ္ အတြက္ ကုန္က်တဲ့ ေငြကို သူတို႕ ျပည့္ျပည့္စံုစံု မေထာက္ ပံ့ဘူး။ လမ္းစရိတ္နဲ႔တည္း ခိုခန္းခကိုပဲ နည္းနည္ေပးျပီးေတာ့ စားစရိတ္ကိုမေပးဘူး။ ၂ ရက္လံုးလံုး ကိုယ့္စရိတ္နဲ႔ စားေနရတယ္ဆိုေတာ့ ရတဲ့ ေငြထက္ ကုန္က်တဲ့ေငြက ပိုမ်ားသြားပါတယ္" ဟု ဘင္ဒရို ဘင္ခရိုင္ အလယ္ခြာေတာင္ျမိဳ႕နယ္ ရဲေဘာ္ဘာရီရြာတြင္ ေနထိ္ုင္သူ ရခိုင္ဒုကၡသည္ ကိုျမတ္ႏိုးက ေျပာသည္။
ဘဂၤလာေဒခ်္႕ ရခိုင္ဒုကၡသည္မ်ားမွာ UNHCR မွ မည္သည့္ အကူအညီ မရရွိသည့္ အျပင္ ယခုကဲ့သို႕ အစည္းအေ၀းသို႕ လာေသာအခါတြင္လည္း ခရီးစရိတ္၊ စားစရိတ္မ်ားကို အျပည့္အ၀ ေထာက္ပံ့ေပးျခင္း မရွိေၾကာင္း သိရသည္။
" ကၽြန္ေတာ္တို႕ တစ္ေန႕လုပ္မွ တစ္ေန႕စားရတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဒုကၡသည္ေတြပါ။ အခု သူတို႕က ၂ ရက္ အစည္းအေ၀းေခၚတဲ့ အတြက္ လာတက္တယ္။ ၂ ရက္ အခ်ိန္ျဖဳန္းလိုက္ရတဲ့ အတြက္ လုပ္အားခ နစ္နာသြားတယ္။ ေနာက္ဆိုသူတို႔လုပ္တဲ့ အခမ္းအနားဆိုရင္ တက္ခ်င္စိတ္ေတာင္မရွိ ဘူး" ဟု သူက ေျပာသည္။
၄င္းအျပင္သူက သူတုိ႕ေနထိုင္ေသာ ေက်းရြာတြင္ သူ၏ ဇနီးအား ေဒသခံဘဂၤလီလူမ်ိဳးတေယာက္က ဆြဲလိုက္ ငင္လိုက္ လုပ္သျဖင့္ ယူအန္ အရာရွိအား လံုျခံဳေရးအရ စိုးရိမ္ရေၾကာင္း တုိင္ၾကားရာ UNHCR အရာရွိမွ သင့္ေတာ္ရာ ေဒသတခုသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ေန ထိုင္ဟုသာေျပာျပီး ကူညီ ေဆာင္ရြက္ေပးမည္ဟု တလံုး တပါဒမွ် ေျပာၾကားျခင္းမရွိခဲ့ေၾကာင္း သူက ေျပာသည္။
ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ႏိုင္ငံေရာက္ ယူအန္ကဒ္ ကိုင္ေဆာင္ထားသူ ျမန္မာ ျမိဳ႕ေပၚ ဒုကၡသည္မွာ ၂၀၀ ခန္႔ရွိရာ ယူအန္မွ တစံုတရာ အကူညီ မရသျဖင့္ စား၀တ္ေနေရး၊ က်န္းမာေရး၊ လံုျခံဳေရး အပိုင္းတြင္ အထူး အခက္အခဲ က်ေရာက္ ျဖစ္ေပၚလွ်က္ ရွိသည္။
သို႕႔အတြက္ ရခိုုင္ ဒုကၡသည္မ်ားမွာ ယူအန္မွ အသိအမွတ္ျပဳထားေသာ္လည္း အလုပ္ အလြန္တရာ ရွားပါးျပီး လူဦးေရ အလြန္ထူထပ္ေသာ ဘဂၤလာေဒခ်္႕တြင္ မိမိအလုပ္ကို မိမိလုပ္ကာ ခက္ခဲ ပင္ပန္းစြာျဖင့္ ရပ္တည္ေနထိုင္ၾကရေၾကာင္း သိရသည္။